środa, 2 października 2013

Pinokio Szkice

Jak dotąd moim największym cyklem ilustracji, był właśnie Pinokio. Pamiętam, że kiedy jako dziewczynka musiałam przeczytać tą książkę (jest to lektura bodajże w 4 klasie podstawówki) strasznie mnie odrzuciła ta książka. Była Dziwna i tak ją zapamiętałam, aż do momentu, kiedy moja młodsza siostra przerabiała ją w szkole. Było to bodajże dwa lata temu. Czytając jej tą książkę, odkryłam całe jej piękno, którego nie rozumiałam jako dziecko (Nawiasem mówiąc, podczas gdy ja jako 17 latka podniecałam się tą książką jak dziecko i czytałam ją z zapartym tchem, moja siostra odniosła się do niej tak sceptycznie jak ja kiedyś). Z całą mocą przyznaję, że książka nie nadaje się dla młodego czytelnika, bo jest bardzo mroczna, drastyczna, krwawa, ciężka do interpretacji i należałoby ją wycofać z kanonu lektur czwartoklasisty.

Mnie jednak oczarowała ta mroczność i dwuznaczność Pinokia. Całość mojego cyklu składa się, bodajże, z 30 ilustracji, w różnych formatach i technikach. Jedne są lepsze inne gorsze, nie wszystkie wystawiałam do ogólnego widoku. Skończone i wybrane ilustracje można zobaczyć w moim portfolio -> ilustracje 

Tutaj mam przyjemność zaprezentować małe szkice, z których chciałam zrobić takie "mini komiksy", które miały być powplatane w książkę. Niestety, ponieważ robiłam to dość dawno i nie byłam zadowolona ze składu, a nie umiałam zrobić tego lepiej, koncepcja komiksów została porzucona. Niedawno odkopałam te obrazki i miałam nawet zamiar, reaktywować mój pierwotny zamysł. Ale tak to już u mnie bywa, że nie bardzo lubię wracać do raz zarzuconych prac, i po raz kolejny, mój Pinokio nie doczekał się wznowienia. Tu można zobaczyć materiały do tych komiksów.

Kilka szkiców ołówkowych, ilustrujących moment, kiedy to Pinokio trafia przed Sąd i zostaje skazany:




Większy zbiór obrazków, tym razem akwarelowo-tuszowych, ilustrujących fragment kiedy to Pinokio idzie w nocy ze swoimi cekinami, a Kot i Lis napadają na niego, żeby mu je ukraść. Pinokio odgryza Kotu łapę:










Jeszcze kilka obrazków tym razem tuszowo-akrylowych. Miał to być komiks instruujący jak wyhodować Drzewko Cekinowe:







poniedziałek, 30 września 2013

Krótka historia o muchomorach

Kolejny głupi, plenerowy komiks. Ten dedykuję Izie (http://dewizka.blogspot.com/). Pewnego zimnego wieczoru Iza postanowiła opowiedzieć nam historię o muchomorach. Zrobiła ładne wprowadzenie do akcji, zbudowała napięcie, i trzeba przyznać że zrobiła tak niespotykane zakończenie, że żaden zdrowy umysł nie jest w stanie go przewidzieć...


Drużyna Pierścienia

Z serii głupich rysunków plenerowych. Pomysł, zdaje się, wyszedł od Uli, podczas, trzeciej godziny łażenia po kolanach w błocie i przedzierania się przez las. Ula stwierdziła że jesteśmy jak Drużyna Pierścienia.  Od lewej: Ula - Frodo, Kalina - Gandalf, Michał - Gimli, Ja- Legolas,. Niech was nie zmyli że na prawej jest jest o jedną osobę więcej , a Michał skarlał, to  materializuje się jeszcze Artur, bo stwierdziliśmy że wygląda kropka w kropkę jak Boromir. 

sobota, 28 września 2013

piątek, 27 września 2013

Potworna Podstawówka

Potworna Podstawówka. Komiks, który zrobiłam dla mojej siostry. To taki "diss" na Monster High, które jest teraz takie modne. To szkoła mojej siostry, ja jestem w lewym dolny rogu

środa, 18 września 2013

Strona z szkicownika

To strona ze szkicownika, którą rysowałam na kolanie, w czasie codziennych, wakacyjnych podróży pociągiem.

Klasyczny hipster:
  • Trójkąt
  • Poroże
  • Hipsterski kok na czubku głowy

Tańczące żałobniczki

Kocimama

Osowiały Michał

Gadzia Kalina



poniedziałek, 16 września 2013

Kompleksy

Szkic który powstał, właściwie, przypadkiem. Kleiłam akurat kolaż na kompozycję kiedy trafiłam na nos. Ten właśnie który widzicie u pana po lewej. Wtedy moja wyobraźnia prześcignęła nawet mnie samą. Wyobraziłam sobie, że ktoś z tak dużym nosem musi mieć straszne kompleksy... (Co zresztą znam z autopsji). Potem rysunek potoczył się sam...


Szkice postaci do opowiadania

Zaczęłam pisać opowiadanie, właściwie to, nawet powieść. Niestety, zawsze prędzej czy później zderzam się z tym samym problemem. Ilustruje je szybciej niż piszę. Zwykle dochodzę do momentu, kiedy mam napisane 2 strony i zilustrowane całe opowiadanie... Wtedy odechciewa mi się i pisać i rysować i zostają takie luźne obrazki, czekające na nowe fale weny.








Szkice postaci

A tu szkice postaci do cyklu "Świata Dysku" Terrego Pratchetta. W prawdzie z wiekiem mój stosunek do jego książek jest już mniej entuzjastyczny i do nowych części pochodzę bardziej z sentymentem niż z zapałem, to mimo wszystko,  stanowią ciekawy materiał dla ilustratora
Szkice, moich znajomych, z imprezy tematycznej. Motywem przewodnim były "Pin-up i marynarze". Niestety imprezy to miejsca ciemne, głośne i wymagające od uczestnika tańczenia. Jedno i drugie zdecydowanie przekracza moje możliwości, dlatego zazwyczaj kończę na kanapie w rogu i przyglądam się ludziom. A w takich miejscami, im dłużej się siedzi tym ciekawsze rzeczy można zobaczyć... 




Typy postaci

A pomysł na to zrodził się dzięki codziennym podróżą autobusowym. Z nudów, kiedy już policzyłam wszystkie kałuże na podłodze i pęknięcia na szybie, zaczęłam przyglądać się ludziom i starać się ich pogrupować, według jakiegoś klucza. Wyszła mi seria rysunków, rodem z Bravo Girl...